Την οργάνωση της στρατηγικής ανοικοδόμησης και επανεγκατάστασης των μοιρασμένων πόλεων μετά τη λύση του Κυπριακού ανέλαβε το Συμβούλιο Ανοικοδόμησης και Επανεγκατάστασης. Οπως ανέφερε σε χθεσινή δημοσιογραφική διάσκεψη ο πρόεδρος του Συμβουλίου Νίκος Μεσαρίτης, το έργο του σχεδιασμού ανοικοδόμησης και επανεγκατάστασης δεν στηρίζεται ούτε καθοδηγείται από κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο λύσης. “Με την προσδοκία στραμμένη στη λύση του Κυπριακού, αναδύθηκε το κενό προετοιμασίας για τη μετά λύση ζωή στον τόπο μας”, ανέφερε ο κ. Μεσαρίτης για να προσθέσει ότι, “η φυλακισμένη πόλη της Αμμοχώστου, η επιστροφή προσφύγων, η επανεγκατάσταση σε κοινότητες, καθόριζαν ένα σημαντικό και μεγαλόπνοο στην πρόθεση, πιεστικό στο χρόνο έργο”. Οπως εξήγησε ο πρόεδρος του Συμβουλίου, έχουν ετοιμαστεί σχέδια έκτακτης ανάγκης με πιο σημαντικό αυτό της εγκαταλελειμμένης πόλης της Αμμοχώστου. “Η Αμμόχωστος θεωρείται το πιο ακριβό εργαστήρι, πείραμα στον πλανήτη, λόγω της έλλειψης ζωής, της εγκατάλειψης του χώρου και των κτιρίων τα τελευταία 34 χρόνια. Η κατάσταση των υλικών, η δυνατότητα επαναλειτουργίας της έρημης πόλης αποτελούν πρόκληση για ακαδημαϊκούς, ερευνητές από το εξωτερικό. Θα ήθελαν να καταγράψουν τα πορίσματα τα οποία θα αποτελούν πολιτιστικό, παγκόσμιο, ιστορικό παράδειγμα”, ανέφερε ο Νίκος Μεσαρίτης. Η δημοσιογραφική διάσκεψη έγινε με αφορμή τη σημερινή ημερίδα που διοργανώνει το Συμβούλιο Ανοικοδόμησης και Επανεγκατάστασης, με θέμα την αναγέννηση και ανοικοδόμηση μοιρασμένων πόλεων και κοινοτήτων. Μια ημερίδα που έχει στόχο να αξιοποιήσει τη συσσωρευμένη γνώση και εμπειρία από την προσπάθεια τερματισμού της διαίρεσης και της διαμάχης στην Ιρλανδία. Στην ημερίδα θα απευθύνουν χαιρετισμό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας και η Δήμαρχος Λευκωσίας Ελένη Μαύρου, ενώ θα καταθέσουν εισηγήσεις μεταξύ άλλων και Ιρλανδοί μελετητές που ασχολήθηκαν με την ανοικοδόμηση και επανένωση της Ιρλανδίας. Οπως τόνισε ο Νίκος Μεσαρίτης η προσοχή του Συμβουλίου στράφηκε στα διεθνή παραδείγματα, εκεί όπου οι κοινωνίες ξεπέρασαν τη διαμάχη και το διαχωρισμό οργανώνοντας την επανένωση και την ανοικοδόμηση, προσθέτοντας ότι “εξετάστηκε το μοντέλο του Λιβάνου αλλά η προσοχή μεταφέρθηκε και εστιάστηκε στα δύο ευρωπαϊκά παραδείγματα της Γερμανίας - Βερολίνου, της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας και της Βόρειας Ιρλανδίας”.