Ουδείς νουνεχής Κύπριος, Ελληνοκύπριος ή Τουρκοκύπριος, θα ήθελε να δει τις συνομιλίες που έχουν αρχίσει με πολλή προσπάθεια, κόπο και μόχθο του Προέδρου Χριστόφια, να καταρρέουν υπό το βάρος των προκλήσεων είτε της Τουρκίας είτε της τουρκοκυπριακής ηγεσίας. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας εξάλλου το έκανε ξεκάθαρο από την Αθήνα και στην παρουσία του Ελληνα Πρωθυπουργού: Για μας Σχέδιο Β είναι το Σχέδιο Α. Συνέχιση των συνομιλιών. Και αυτό σε απάντηση των όποιων πιθανολογούμενων σχεδιασμών της Αγκυρας που στοχεύουν ακριβώς σε εξαναγκασμό της ε/κ πλευράς να εγκαταλείψει τις συνομιλίες. Αν σ’ αυτούς τους σχεδιασμούς περιλαμβάνονται και οι προκλήσεις στα ν/α της Κύπρου ή οι προκλητικές δηλώσεις του Τ/κ ηγέτη ή του εκπροσώπου του γύρω από οτιδήποτε, καθηκόντως πράττει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αυτό θα διαφανεί στην πράξη. Δεν είναι άλλωστε τυχαία η δήλωση του Προέδρου ότι χρειάζονται «ατσάλινα νεύρα», υπομονή και ψυχραιμία. Δεν χρειάζεται να αντιδρούμε με χαρακτηρισμούς και προσβλητικές αναφορές όταν οι ίδιοι οι εκπρόσωποι της τουρκικής και τουρκοκυπριακής πλευράς «φροντίζουν» να αυτοεκτίθενται και να αυτοεξευτελίζονται με δηλώσεις του τύπου «η επίσκεψη Χριστόφια στην Ελλάδα δεν ήταν αθώα» ή ότι «ένας από τους στόχους της ελληνοκυπριακής πλευράς και της Ελλάδας είναι να προκαλέσουν προβλήματα στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, πετυχαίνοντας έτσι παραχωρήσεις στο Κυπριακό». Ολα αυτά είναι εκ του πονηρού, βέβαια. Είναι και στους πρωτοετείς φοιτητές της πολιτικής επιστήμης γνωστό ότι η Τουρκία στην ενταξιακή της πορεία έχει μαζί της και όχι εναντίον της και την Κύπρο και την Ελλάδα. Πολλές φορές και η κυπριακή και η ελληνική κυβέρνηση έχουν καταστήσει ξεκάθαρη αυτή τους τη θέση. Οι όποιες ενστάσεις τους σ’ αυτή την πορεία δεν διαφέρουν ποσώς από τις ενστάσεις όλης της Ευρωπαϊκής Ενωσης όπως αυτές έχουν συλλογικά καθοριστεί και αναφέρονται στο πρωτόκολλο της Αγκυρας, στο άνοιγμα των λιμανιών και αεροδρομίων, στην αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην ομαλοποίηση των σχέσεων της Τουρκίας με τους γείτονές της. Αυτές είναι υποχρεώσεις της Τουρκίας όπως είχαν καθοριστεί από κοινού από όλα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης και όχι μόνο από την Κύπρο ή την Ελλάδα. Ιδού λοιπόν η Ρόδος. Τα λογοπαίγνια, οι προκλήσεις και αντεγκλήσεις ή η συμπεριφορά που δεν συνάδει με τη διεθνή έννομη τάξη δεν βοηθούν ούτε την προσπάθεια αναζήτησης λύσης ούτε τούτη την πορεία της Τουρκίας προς την ΕΕ. Η Τουρκία το μόνο που έχει να κάνει είναι να βοηθήσει τον εαυτό της εξευρωπαΐζοντας τη συμπεριφορά της στην περιοχή. Ετσι, άλλωστε, θα βοηθήσει έμπρακτα και τη διαδικασία των συνομιλιών.