Κυβερνητικοί αξιωματούχοι και αναλυτές επισημαίνουν ότι τα χειρότερα για την παγκόσμια οικονομία έχουν παρέλθει. Η αμερικανική οικονομία παρουσιάζει πράγματι δυναμικούς ρυθμούς ανάκαμψης, ενώ και αρκετές ευρωπαϊκές οικονομίες έχουν επιστρέψει, σε τροχιά ανάπτυξης. Αρκεί όμως πράγματι αυτό για να διακηρύξουμε το τέλος της κρίσης; Αρκετοί οικονομολόγοι απαντούν αρνητικά, τονίζοντας ότι μία ανθηρή οικονομία προϋποθέτει έναν ισχυρό καταναλωτή. Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία το προσωπικό εισόδημα στις ΗΠΑ, τη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, μειώθηκε 1,7% το 2009. Eτσι παρά τις μειώσεις φόρων εισοδήματος 23% και την πτώση του πληθωρισμού το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών δεν ήταν δυνατόν να αυξηθεί. Το Γραφείο Οικονομικών Αναλύσεων των ΗΠΑ εκτιμά ότι το εισόδημα των νοικοκυριών παραμένει υπό πίεση. Τον Ιανουάριο το διαθέσιμο εισόδημα σημείωσε πτώση 0,6%. Και η εικόνα αυτή δεν πρόκειται να αλλάξει όσο η ανεργία παραμένει στα ύψη. Το Φεβρουάριο η οικονομία απώλεσε επιπλέον 36.000 θέσεις εργασίας. Σύμφωνα με στοιχεία του Forbes περίπου 8,5 εκ. θέσεις εργασίας χάθηκαν από το Δεκέμβριο του 2007, όταν οι ΗΠΑ διολίσθησαν στην ύφεση. Την ίδια ώρα το χρέος των αμερικανικών νοικοκυριών έχει διογκωθεί στο 95% του ΑΕΠ. Πολλά νοικοκυριά επιχειρούν τώρα την απομόχλευση και αυτό σημαίνει ότι περιορίζουν δραστικά τις καταναλωτικές τους δαπάνες. Οι τράπεζες θέτουν πιο αυστηρούς όρους για χορήγηση δανείων όχι μόνο σε καταναλωτές αλλά και σε ΜμΕ. Για να κινηθεί η οικονομία ο καταναλωτής θα πρέπει να έχει εργασία, πραγματική αύξηση εισοδήματος και πρόσβαση σε πιστώσεις. Αυτό φαντάζει ακόμη πολύ μακρινό, παρά τις φωνές αισιοδοξίας...