Ανείπωτη η τραγωδία που έπληξε χθες την Κύπρο με την πολύνεκρη έκρηξη στη ναυτική βάση στο Μαρί και τις σκηνές αλλοφροσύνης που εκτυλίχθηκαν στη γύρω περιοχή από τις πρωινές ώρες. Η σκέψη όλων μας πηγαίνει στους χαροκαμένους συγγενείς των θυμάτων, που χάθηκαν εν ώρα καθήκοντος για να εμποδίσουν την τραγωδία. Η φωτιά εκεί που πέφτει καίει και δύσκολα οι συγγενείς των θυμάτων και των δεκάδων τραυματιών θα συνέλθουν από αυτό το πλήγμα. Τούτες τις ώρες τα λόγια είναι περιττά και επιβάλλεται η ψύχραιμη αντιμετώπιση των επιπτώσεων από την τραγωδία και η στήριξη των συγγενών από το βαρύ πένθος στο οποίο βυθίστηκαν. Η σπουδή μερικών να αποδώσουν πολιτικές ευθύνες ήταν αναμενόμενη. Ομως ας αναμένουμε τις έρευνες που διεξάγονται και μετά να ζητούνται κεφαλές επί πίνακι. Ο Υπουργός Αμυνας και ο αρχηγός της Ε. Φρουράς συναισθανόμενοι το βάρος του πένθους και της πολύνεκρης τραγωδίας υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους, οι οποίες έγιναν αποδεκτές. 

Η Κύπρος χωρίς να το θέλει έγινε ακόμα μια φορά το θύμα των παράπλευρων συνεπειών τής «πάταξης της τρομοκρατίας» και των διενέξεων στη Μέση Ανατολή. Ας θυμηθούμε όλοι τις συνθήκες κάτω από τις οποίες το 2009 η Κύπρος υποχρεώθηκε, εξαιτίας αποφάσεων του ΟΗΕ για πάταξη την τρομοκρατίας, να αναχαιτίσει το φορτωμένο με εκρηκτικά πλοίο από το Ιράν, το οποίο προοριζόταν για τη Συρία. Δεν ήταν επιλογή της Κύπρου να «φιλοξενήσει» το γεμάτο με εκρηκτικά φορτίο του πλοίου που έμελλε μετά από δύο χρόνια να γράψει ένα τραγικό επίλογο στη ναυτική βάση και να προκαλέσει το θάνατο 12 ατόμων και 62 σοβαρά τραυματιών. Οι ζημιές ανυπολόγιστες, με την Κύπρο να αντιμετωπίζει σωρεία προβλημάτων με πρώτο της ηλεκτρικής ενέργειας και της σχεδόν ολικής καταστροφής στην περιοχή. 

Τούτες τις ώρες όλοι χρειάζεται να είμαστε ψύχραιμοι και περισσότερο ανθρώπινοι για εκείνους που η φωτιά έκαψε ζωές προσφιλών και αγαπημένων. Και να αφήσουμε τις έρευνες να αναζητήσουν τα αίτια και τα αιτιατά και μετά να αποδοθούν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.